روزگار عجيبي است، ترور و وحشت بر همه جا حکومت مي کند. به زور سرنيزه و گلوله انسان ها را تسليم اوامر و افکار خود مي کنند و مردم نيز، بوقلمون صفت در مقابل زور سجده مي کنند... اما من، من دردمند، مني که مرگ برايم شيرين و جذابست، مني که هميشه به مرگ لبخند زده ام و هميشه به استقبالش شتافته ام، مني که در اين دنيا اميد و آرزويي ندارم و با مرگ چيزي از دست نمي دهم... من در مقابل اين دون صفتان احساس قدرت و آرامش مي کنم و اينان، چه دشمنان و چه دوستان تعجب مي کنند که چطور ممکن است من اين طور جسورانه در مقابل طوفان حوادث قد علم کنم و امواج سهمگين مرگ را بر جان بپذيرم و اين چنين آرام و مطمئن لبخند بزنم؟ (شهيد دکتر مصطفي چمران)

نه، من هرگز نمي نالم. قرن ها ناليدن بس است. مي خواهم فرياد کنم. اگر نتوانستم، سکوت مي کنم. خاموش مردن، بهتر از ناليدن است. ناليدن، فرزندان ماکياولي پير را مغرور مي کند. (دکتر علي شريعتي)

در ابتدا 29 خرداد مصادف با درگذشت دکتر علي شريعتي و 31 خرداد سالروز شهادت دکتر مصطفي چمران را به همه شما دوستان تسليت عرض مي کنم.

اين روزها بيشتر در حال سفر و رفت و آمد بوده ام چون 1بار  به اهواز، 2بار به ايذه و 4بار به شيراز سفر کرده ام و براي خودم يک پا مارکوپولو شده ام. جالب است بدانيد در دو همايش مشابه در شيراز و اهواز شرکت کردم که برخلاف تصوراتم امکانات و حتي برنامه ريزي خوزستاني ها 100برابر بهتر از فارسي ها بود! البته بدليل کمبود فرصت از حواشي شيرين اين برنامه ها نمي نويسم.

از خبرهاي خوبي که در اين چند مدت بسيار خوشحالم کردند يکي انتخاب دکتر لاريجاني به رياست مجلس با قاطعيت کامل و بدون حتي 1 رأي  مخالف و ديگري صعود تيم ملي فوتبال کشورمان به مرحله بعد مقدماتي جام جهاني بود.

يک انتقاد هم از صدا و سيما و کليه مستندسازان عزيز کشورمان دارم و آن اينست که به قول يکي از دوستان، مستندسازان ايراني راه افتاده اند در عراق و بدنبال اين مي گردند که کجا سوخت نيست، برق نيست، آب نيست، ... نيست تا يک سوژه پيدا کنند. ولي توصيه مي کنم همه اين خبرنگاران عزيز به کشور پهناور خودمان برگردند و ببينند که وضع خود ما هم خيلي رو به راه نيست. الان تو برازجان ما نه آب است و نه برق، وقتي از مسئولين مي پرسي مي گويند امسال خشکسالي داريم و بايد صرفه جويي (جيره بندي) کنيم. مي خواهم بپرسم مگر ما اولين بار است که گريبانگير مشکلاتي از قبيل سيل و زلزله و خشکسالي و ... مي شويم؟ پس چرا هيچ وقت نمي توانيم گليم خودمان را از آب بيرون بکشيم؟ چرا براي آينده خود برنامه اي نداريم؟ چرا پيشگيري نمي کنيم؟ مطمئن باشيد که اين خشکسالي اولين و آخرين باري نيست که يقه اين مردم را مي گيرد، پس چرا به فکر علاج نمي افتيم؟ چون از گذشته هر کسي آمده بفکر زمان حال بوده و نمي خواسته بعد از خودش علف سبز شود چه برسد به اينکه برنامه اي براي آينده داشته باشد! دولت در اين سال ها گام هاي موثري برداشته است ولي چرا پيش بيني مشکلاتي مثل خشکسالي و تورم و ... را به هر دليلي نکرده است؟ هنوز هم دير نشده حداقل نگذاريم مردم در آينده هم دچار چنين سختي هايي شوند هر چند که خشکسالي يک پديده طبيعي و تورم بقول شما زائيده ايجاد ترس و وحشت بين مردم بوسيله مافياي قدرت است ولي باز هم ما مي توانيم کارهائي انجام دهيم که از شدت اين سختي ها بکاهيم.

امروزه با توجه به فرصت هاي شغلي زيادي که دولت ايجاد کرده است باز مي بينيم بسياري دم از بيکاري و بي پولي مي زنند، بسياري صاحب خانه شدن را حتي در خواب هم نمي بينند. اصلا به نظر من کساني که مي گويند سهميه بندي هاي بنزين مناسب است يا دروغ مي گويند يا ماهي يکبار هم سوار ماشينشان نمي شوند ولي خود من طي دو ماه ذخيره دو دوره از سهميه بندي که در کارتم بود، تمام شد و دست به دامان بنزين آزاد شده ام. اگر وضعيت همين باشد که در ظاهر مي بينيم بايد منتظر بدتر از اين ها باشيم. براي انسان هاي بزرگ بن بست وجود ندارد، زيرا آن ها بر اين باورند که يا راهي خواهم يافت يا راهي خواهم ساخت. و بر اين اساس، به نظر من دولت مي تواند و اين توانايي را دارد که با اندکي کار کارشناسي بيشتر بسياري از مشکلات پيش روي مردم را حل کند و پايان خوشي داشته باشد وگرنه... افتخار کنيد، فناوري هسته اي ايران در کنار ديگر افتخارات اين مملکت: 8000 دکتر بيکار ... 7ميليون جوان بيکار ... از هر 10 ازدواج 6 طلاق ... 6ميليون معتاد ... ابتلا 68% به افسردگي ... مصرف سالانه 500 ميليارد تومان دخانيات ... رسيدن سن فحشا به 14 سالگي ... فروش سالانه 13 هزار کليه ... 42% زير خط فقر ... مبارک باد!!.

در پايان جا دارد پيشاپيش ولادت حضرت زهرا (س) و روز زن را بر همه مادران مهربان تبريک عرض کنم. سعي مي کنم با مطلبي به مناسبت روز مادر بروز شوم ولي در صورت آپ نشدن تبريک مرا پذيرا باشيد.