بسمه تبارک و تعالی

ببین که دستان سرد روزگار دائم چه هراسناک از آستین قضا چون توفان خزان، گاه بیرون می جهد و شاخه ای را به زیر می افکند، گلی را پرپر می کند و شمعی را خاموش. و عزیزی را از خانواده جدا و اندوهی سخت بر آسمان هستی مان سایه می افکند. و چگونه بر کاممان ریخت شوکران غم هجران عزیزترین یادگار زندگیمان. چگونه ناگهانی و بی صدا به خدای خویش پیوست. دریغ بر ما که چه غمبار و محزونیم هیچ خونابه ای تسکین نخواهد کرد یاد او را در میان جمع خانواده.

چه می توان کرد که این سرشت زندگی است و ما هم تلخی این فقدان را به تداعی آن کلام بزرگ "انالله و انا الیه راجعون" و آرام سر کشیده ایم.

با زبانی عاجز و ناتوان از همدلی و ایثارگری همه بزرگانی که در این ایام در کنار ما و تسکین بخش قلب داغدارمان بودند تشکر و قدردانی می کنم. یا علی